Door Bordeaux lopen is oppassen geblazen. De stoepen zijn heel onregelmatig en je moet dus uitkijken dat je niet struikelt. Slecht onderhouden, hobbelig en bobbelig. Overal planten. In de woonwijken vooral dan. In het centrum is het beter onderhouden.
In Nederland worden stoepen en straten natuurlijk ook vaak opengebroken, maar door onze tegels en bakstenen valt dat niet op. Veel trottoirs van asfalt, dus het is één grote lappendeken in de verschillende woonbuurten. Je hebt garageingangen die weer lager liggen, dus soms hangt je voet ineens in de lucht.
Een beetje meer buiten de stad lijkt het wel of ze een beetje ad random hebben lopen spuiten met hun asfaltmachine. Half geasfalteerd en zo.
Onkruid tiert welig
Overal zie ik onkruid langs de huizen. En niet een klein beetje. Een enkele keer bloeit er wat moois uit, maar meestal is het soort ‘onbenullig’ groen. Sophie weet me te vertellen dat de vorige burgemeester nogal ‘ecolo’ was en die vond dat je het groen niet moest weghalen. De bewoners vinden het kennelijk ook niet nodig, want je kunt natuurlijk zelf ook best een hand uitsteken.
Nieuwe burgemeester
De nieuwe burgemeester – sinds februari 2026 – is van de rechterflank en die vindt het maar een zooitje al dat groen. Met veel spektakel heeft hij aan het begin van zijn termijn aangekondigd dat hij het héél anders gaat doen. Sindsdien heeft (in ieder geval) Sophie geen beweging meer in die richting waargenomen. En ik ook niet, na mijn aankomst twee maanden geleden.
Boze buurvrouw
Bij haar in de straat ook overal groen dus. Behalve bij haar huis. Haar boze(ige) bovenbuurvrouw maakt zich overal druk over en dus ook over dat groen. Hun huis heeft zij eigenhandig gevrijwaard van alle onkruid. Sophie lacht zich suf. Haar kan het helemaal niet schelen. Zij vindt Bordeaux sowieso te veel aangeharkt. Uit Perpignan waar zij vandaan komt, is het veel viezer en ongeorganiseerder. Ze moest dan ook erg wennen toen ze hier twaalf jaar geleden kwam wonen.