E. heeft twee zusters. De jongste woont in Mont-de-Marsan, haar oudste zuster nog geen vijf minuten bij haar vandaan. Met haar jongste zus (Colette) heeft ze dagelijks contact, met haar oudste zus nooit. “Die komt nooit buiten. Ze zit de hele dag te borduren, te breien of te haken, terwijl ze TV kijkt. Ze heeft twee zoons en dat is me toch een stel!” Ze zegt nog net geen ‘twee idioten’!
Oudste zoon
Sinds enkele jaren woont de oudste zoon bij zijn moeder, E’s oudste zus. Sindsdien zijn de verhoudingen gebrouilleerd. Hij is gescheiden, het huis uitgeschopt en is met zijn jongste zoon bij zijn moeder ingetrokken. E. heeft geen hoge pet van hem op. “Hij drinkt te veel, doet geen fuck, steekt nooit een hand uit om op zijn minst de boel bij zijn eigen huis bij te houden. En mijn zus doet ook helemaal niks.”
Vos
Alle zusters zijn verantwoordelijk voor het perceel, maar het is E. die het onderhoudt. Ze is ziek en heeft natuurlijk niet zoveel energie meer, maar de dingen moeten gebeuren. Zoals regelmatig het gras maaien. Vroeger deed ze zelf veel herstelwerkzaamheden in en om het huis en op het landgoed. Maar ze kan het niet meer, dus moet ze mensen inhuren. Dat kost natuurlijk, maar ja, je moet wat. Van de week was iemand bezig het kippenhok te herstellen, want anders is er straks geen kip meer over. Ze had er zes, twee zijn gestorven en onlangs heeft een vos twee andere te pakken gehad. Tja, je leeft op het platteland of niet.
Video hieronder weet ik niet te verkleinen. Even naar boven scrollen om het beeld te zien. De video is maar enkele seconden lang.
Jongste zoon
De andere zoon woont bij zijn vader, ex-man van de oudste zus, vijf minuten de andere kant op. Ze spreken elkaar zelden. Deze man van 50 woont al zijn hele leven bij zijn nu 88-jarige vader en heeft amper in zijn leven gewerkt. “Er is altijd wat”, zegt E. “Dan heeft hij pijn hier, dan weer daar. Intussen is hij verslaafd geraakt aan krasloten. Zeker de helft van zijn magere bijstandsinkomen gaat hieraan op.. Van al dat niets doen is hij te dik geworden, zeg maar gerust obees. Hij heeft een maagverkleining gehad, maar is intussen net weer zo dik als tevoren. “ E. kijkt misprijzend.
Van je familie moet je het maar hebben. Maar ik denk intussen ook: je bent zelf ook geen gemakkelijke. Dus de waarheid zal zoals altijd ergens in het midden liggen.
Over haar twee dochters, en vele klein- en achterkleinkinderen hoor ik niet veel. Op haar 39ste was ze al voor de eerste keer grootmoeder. Wie weet wordt dit onderwerp nog vervolgd.