De kastanjes vallen. Voordat de herten ze opeten, probeer ik ze te vergaren. Genoeg kastanjebomen om uit te kiezen!
Ik had het al eerder gezegd dat er het nodige uit de tuin komt, maar tot gisteren had ik geen idee dat daar ook de kastanjes bij horen. Als het straks vochtiger wordt, komen ook de boleten (cèpes in het Frans). “Heel geliefd”, vertelt E. “Ze worden wel eens bij mij stiekem geplukt.”
De tuin verkennen
Ik ben hier nu twee weken en het is vandaag de eerste keer dat ik de tuin en het bijbehorende bos eens verken. Er staan voornamelijk kastanjebomen en eiken. Sommige zijn al geplant door haar ouders, dus zeker vijftig jaar oud en énorm van omvang! Andere dateren van een jaar of 12 geleden.
Ik ontdek ook een struik met kaki’s en één met granaatappels. Jammer genoeg zijn ze nog niet rijp. Zo jammer!
Kastanjes als dessert
Vandaag hebben we kastanjes als dessert bij het middageten. Ze worden in hun vel gekookt en E. doet er steranijs bij en vijgenbladeren. Het is nog een hele klus om ze te pellen, maar zoals altijd is het een handigheidje om het snel te doen. We eten ze op de traditionele Landaise manier: Ze gaan in een heel jonge wijn, eentje die net begint te fermenteren. Gisteren op de markt gekocht, gewoon in een gebruikte plastic fles. Heerlijk dessert en het vult enorm!
