Étiennette is een aantal jaar geleden van haar geloof gevallen. Iets met een erfenis, de kerk.
Miljoenen
E. had een tante, een heel rijke tante. 2 miljoen bleek ze op de bank te hebben staan, 2 miljoen!
Daarnaast bezat ze diverse grote huizen, bospercelen, nog een winkel; opticien was ze geweest. Het verhaal vertelt niet dat ze daar haar fortuin aan heeft verdiend. Maar goed, ze had goed geboerd en bulkte van het geld. E. en haar familie wisten niet dat ze zoveel geld had totdat het testament bekend werd gemaakt. Bleek ze haar HELE vermogen aan de kerk te hebben geschonken. Haar hele vermogen. E. kan er nog kwaad om worden.
Huisraad aan peetkinderen
Alleen haar twee peetkinderen – één daarvan is CoCo, E’s zuster – erven haar meubilair, juwelen en andere huisraad. Ik begrijp dat het usance is dat peetkinderen in ieder geval iets erven.
E was totaal ontzet over de verdeling van de erfenis. “Kijk, ik heb genoeg aan mijn pensioen, maar mijn oudste zus heeft het niet breed. Ze had toch tenminste wat aan haar kunnen achterlaten. Daarnaast”, geeft ze toe, “ze wist dat ik erg van dennenbossen houdt, ze had me toch tenminste een perceel kunnen nalaten.”
Maar goed, CoCo heeft met het andere pleegkind de spullen verdeeld en geëtiketteerd. Ze vraagt E. om langs te komen en te kijken welke dingen ze van haar deel graag zou willen hebben. E. opteert voor een servies en nog iets anders.
Nog een kaper op de kust
Maar, CoCo heeft nog iemand uitgenodigd, één van E’s beste vriendinnen nota bene (een Braziliaanse), vóórdat E. langskomt. Die heeft dat servies al geconfisqueerd en iets anders ook al en die is niét van plan daar afstand van te doen, volgens E. E. zit in die tijd zwaar onder de medicijnen, voelt zich bepaald niet top en kan niet voor haarzelf opkomen, vertelt ze. En ik kan je vertellen, als deze vrouw niet voor zichzelf kan opkomen, dan is ze echt ziek.
Én nog een kaper erbij
Daar bovenop komt de huishoudster van de kerk om de hoek kijken, die ook nog eens van alles claimt. Spullen die E. ook had willen hebben uit dat deel van de erfenis. “Heeft de kerk al zoveel gekregen en dan komt zo’n huishoudster nog allerlei zaken opeisen.” Kortom. E. voelt zich enorm tekort gedaan. Miljoenen, miljoenen naar die kerk en ze kan zelf amper een servies bemachtigen.
“Sindsdien vermijd ik de kerk zoveel mogelijk”, beëindigt ze haar verhaal. “En, als ik dan toch een keer ga en het geldzakje komt voorbij…… 10 centimes gaat erin, 10 centimes en niet meer. Het is genoeg geweest!”