Maandag na de demonstraties
Op demonstratiedag 18 oktober blijkt het vooral in de hoofdstraat een enorme bende te zijn geweest, met veel verpakkingsmateriaal op straat. Van gejatte spullen. Waarschijnlijk is nu al het nodige opgeruimd, want als ik op maandag door de stad loop, valt het me eerlijk gezegd mee.
Het was zeker erg op sommige plekken, daar kun je niet omheen. Ik heb echter sterk de indruk dat de media vooral de ergste dingen laten zien, zoals altijd trouwens. Zo krijg je snel het idee dat wat al erg is, nóg erger is. Sophie beaamt dat. Er zijn natuurlijk zat goede momenten geweest, in grote harmonie. Maar ja, dat verkoopt niet in de media.
Nog steeds veel politie
Er is nog steeds heel veel politie op straat. Wel meer ontspannen dan vorige week. In de koffiebar (waar ik overigens geen koffie drink, maar wel lekker eet) waar ik nog wel eens kom, overhoor ik een gesprek waarbij iemand vertelt dat hij jongens heeft gezien die de geplunderde spullen gewoon op straat aan het verhandelen waren. Of dat de dag zelf was of daarna, vertelt het verhaal niet.
De vrijdag voor de zaterdag
Weer zijn er demonstraties aangekondigd voor deze zaterdag, 24 oktober. Ik loop vrijdagmiddag door de stad en kan mijn ogen niet geloven. De hele stad wordt dichtgetimmerd. Deze keer nemen de winkeliers geen risico’s meer. Winkel na winkel laat van die platen voor zijn etalages plaatsen. De klussenmannen doen héél goede zaken vandaag.
De stad is mudje vol en iedereen lijkt zijn gangetje te gaan. Die dichtgetimmerde etalages geeft een nare sfeer, vind ik. Ik overhoor mensen die de situatie melden aan het thuisfront. Je ziet veel mensen de toestand filmen. “Is Uniqlo zaterdag open? Het lijkt wel oorlog met al die dichtgetimmerde etalages.” De Uniqlo meneer beaamt dat. “Ze hebben ons de oorlog verklaard en ja, we zijn morgen vanaf 13 uur gesloten. De start van de demonstraties.”
Vooral etalages in de winkelhoofdstraat St. Cathérine en zijstraten zijn dichtgetimmerd, maar ook bij belangrijke gebouwen zijn nu de ramen voorzien van die geperste houtplaten.
Gaan mijn zaterdagrondleidingen nog door? Ik vraag even na bij de Franse VVV. Die van 12 uur is naar 10.30 uur verplaatst en die van 15 uur is uiteraard geannuleerd. Ik ga maar vroeg naar huis.
Wat vind ik er nou van?
Etiennette vraagt mij in een Whatsapp wat ik van de toestand vindt. Met Sophie praat ik er ook natuurlijk over. Maar eerlijk gezegd, heb ik er niet echt een antwoord op. Over cultuurverschillen gesproken. Het is zo typisch Frans om iedere keer op de barricaden te gaan. Van de vier keer dat ik langer in Frankrijk ben gebleven, heb ik alle keren meegemaakt dat er wat was. In Nantes in 2023 zag ik de eerste dichtgespijkerde etalages en verbrande voorwerpen. Het OV lag op zijn gat. In La Guierche, bij Le Mans, waren de boeren aan de beurt. In Montpellier zag ik vooral een opgewonden menigte en was de schade niet zo groot. Bordeaux topt het. Deze keer lijkt het ook erger dan de vorige keren. En al dat geweld, agressie. Van beide kanten. Demonstranten en politie. Dat vind ik onacceptabel.