Wij hebben gordijnen, de Fransen hebben luiken. Soms ook wel gordijnen trouwens. Als je door Frankrijk reist, als ik door het dorp wandel, dan zie ik overal luiken. Voor de ramen, soms ook voor de deuren. In alle kleuren. ’s Avonds als het donker wordt, sluiten wij vaak de gordijnen. De Fransen laten de luiken … Lees meer
Eén van de vrijwilligerswerkzaamheden bestaat uit meedraaien bij de voedselbank, in Ballon St. Mars, een kwartier rijden van La Guierche. Elke dag is daar wat te doen.
Er lopen veel vrijwilligers rond. Zo te zien meer dan zelfs nodig. De meesten van middelbare leeftijd en ouder, een vrouw van een jaar of veertig en een jongen van achttien heb ik in de eerste twee dagen ontwaard.
“Erica, wat ga je doen twee maanden op het platteland? Alleen Frans praten gaat je dag niet vullen.” Die vraag werd me vorig jaar ook al gesteld. Nantes heeft 350.000 inwoners, La Guierche een fractie daarvan: 1.000 zielen. Het stadse vertier in Le Mans (150.000 inwoners, toch twee keer zo groot als Hoorn) ligt niet op loop- of fietsafstand en lijkt niet buitengewoon spannend. En zoals je eerder hebt gelezen, ook waardeloos verbonden via het OV.
Naast Kékélia woont 82-jarige buurvrouw Jacqueline. Eentje die graag babbelt en de hele tijd grapjes maakt. Altijd in de tuin te vinden, want ze kan moeilijk stil zitten.
Jacqueline (rechts op foto en filmpje) is net geopereerd aan staar en haar ogen doen nog steeds pijn, ondanks het vele druppelen. Hoewel, dat vele druppelen, daar zou het wel eens aan kunnen liggen. Bij de dokter had ze gezegd dat ze zeker druppelt “ALS ik eraan denk”, want Jacqueline is nogal vergeetachtig.