Arena’s, overal arena’s, zelfs in de gehuchten kom je ze tegen. De Landaise bevolking is dol op de corrida’s en de courses Landaises. Het spel met stieren en koeien.
Ik dacht dat stierenvechten zich beperkte tot Spanje, maar niets is minder waar. Nou ligt Les Landes dichtbij Spanje. Over de eeuwen hebben de streken en landen elkaar natuurlijk beïnvloed. Hoe groter het dorp dan wel de stad, hoe indrukwekkender zo’n arena is. En als er geen arena is, zoals in P. dan wordt tijdens de feesten een tijdelijke arena gebouwd.
Er zijn verschillende soorten gevechten dan wel spelen. Ik bespreek er twee.
Corrida
De corrida is het stierengevecht waarbij de stier uiteindelijk het loodje legt. Ik heb me hierin verder niet verdiept omdat dat een sport is waarnaar ik niet wil kijken.
Interessant is natuurlijk dat er nu mensen opstaan die faliekant tegen deze ‘sport’ zijn. Tegen het zere been van E. “Zo’n stier heeft een prima leven en hij wordt groot gebracht om zo’n gevecht te doen. Daar heb ik niets op tegen.” In deze discussie met de taxichauffeur houdt deze zich op de vlakte. Hij is niet voor en niet tegen. Hij woont ze zeker bij omdat hij trompet speelt en dat is een belangrijk onderdeel van het geheel.
Een andere taxichauffeur van Movima is zeker tegen de corrida. “Een beest doden voor het plezier, dan vind ik niet oké. Vooral als je weet dat de stier van tevoren gestoken is en al bloedend de arena binnenkomt. Anders is zo’n stier veel te sterk voor de torero.”
Tegelijkertijd, als vleeseter weet je dat het beest dat op jouw bord ligt ook vaak een lijdensweg heeft afgelegd, tenzij je bij de bioboer koopt.
Courses Landaises
De course Landaise gaat terug tot in de Middeleeuwen toen slagers hun vee door de straten lieten rennen om te zien of hun beesten in goede gezondheid waren. Op den duur gingen jonge gasten met de koeien mee rennen en allerlei kunstjes uithalen. In de vroege 19e eeuw werd besloten dit spel alleen nog op meer afgesloten plekken te doen en uiteindelijk resulteerde dat in de huidige arena’s*).
Het is een (relatief) diervriendelijk spel. Deelnemers zijn uitstekende atleten. De mannen raken nog wel eens geblesseerd, terwijl de koeien gewoon zonder enige schade teruggaan naar hun weelderige weiden.
Hoe wordt het spel gespeeld?
Tijdens de course worden de koeien in een van tevoren bepaalde volgorde uit hun loge gehaald. De cordier, houdt het touw vast die om de koehoorns zitten. Twee entraîneurs, de gangmakers, worden tegenover de torero geplaatst die zich aan de andere kant van de arena bevindt. De torero daagt de koe uit, de man met het touw geeft het touw de ruimte en laat de koe aanvallen.
De torero’s zijn in twee categorieën verdeeld:
- de écarteurs, die de koe op het allerlaatste moment met een gracieuze beweging ontwijken. Dit wordt gedaan met en soms zonder de bescherming van het touw.
- De sauteurs zij wachten de koe eveneens af en springen op het laatste moment op diverse manieren over de koe heen.
De koe stormt in een rechte lijn op de ’’springer’’ af, die met verschillende sprongen en salto’s, soms met gebonden voeten of de voeten over de koe heen duikt of springt. Er vloeit absoluut geen bloed, de koe mag zelfs niet worden aangeraakt.
Hoogseizoen: juli/augustus
Het enthousiaste publiek geeft de spelers voortdurend geldelijke premies voor moed en durf, deze worden door de feestelijke muziek heen steeds omgeroepen.
Het spel heeft sinds 2020 heeft de status van nationaal cultureel erfgoed.