Etiennette zit aan de telefoon. Vrijwel de héle dag telefoneert ze, aangevuld met Whatsapp berichten. Privé, zakelijk. (Achter)kleinkinderen, vrienden, buren, haar zus CoCo elke dag zeker één keer, mensen bijstaan, zakelijke beslommeringen. De hele wereld passeert. Ze kan niet tegen stilte of alleen zijn. Ik betrap haar zelfs erop dat ze in zichzelf praat. En anders staat de TV aan.
Ze drijft op gezelschap en telefonische contacten. Ze nodigt regelmatig mensen uit om te komen eten. Ook gewoon omdat ze het heerlijk vindt om mensen te verwennen. Ze pakt dan ook goed uit. Dat is volgens mij ook een reden dat ze Airbnb doet. Nieuwe mensen, nieuwe verhalen.
Beetje bang
In het begin was ik een beetje bang voor haar. Het is een beetje zoeken bij deze pittige vrouw, elke dag weer. Na vier weken is ze nog steeds lastig te peilen.
Ik merk dat ik meer mijn vrouwtje moet staan. Ze heeft het hart op de tong. Hier in huis krijg ik ervan langs als het niet helemaal gaat zoals ze wil. “Ik heb veel met mannen gewerkt”, legt ze uit, “en dat is de beste manier om met hen te communiceren. En dat is zo gebleven. Niet iedereen vindt dat altijd even prettig.” “Precies”, maar ze hoort ze dat niet eens. Dus als je de volgende keer denkt ‘die Erica is nogal rechtstreeks’ denk aan deze E en dan 2x directer! Soms pik ik het niet meer en dan bijt ik mijn beste Frans van me af. Dat helpt. Toon en benadering veranderen.
Ze is zonder meer een interessante vrouw, die veel heeft gedaan in haar leven. O.a. 11 jaar in Guyana, gewerkt als schooldirecteur en onderwijzeres. Guyana is een Franse kolonie, dus gewoon Frankrijk, maar met de kleuring van de mensen en de landen erom heen. Verder heeft ze lange tijd een oesterkwekerij en een viswinkel gehad.

En maar praten
Ze noemt zichzelf un moulin à paroles; ze praat vrijwel onophoudelijk en luistert slecht. Luisteren is hier een groot goed. Wat ik dan wel weer grappig vind dat E. sommige mensen bekritiseert omdat ze zo veel praten!!
Wel merk ik dat ze meer luistert in groter gezelschap. Laatst waren er drie mannen en wij twee vrouwen aan tafel. De energie verandert dan gewoon, alles is veel meer uitgebalanceerd. Dan commandeert ze nog wel, maar die mannen trekken zich daar niets van aan.
In de grond heeft ze waanzinnig veel energie. Ze slaapt weinig, al haar hele leven en om 6 uur staat ze al op. Vaak tref ik haar in de keuken met de voorbereidingen voor het eten als ik nog half slapend om 7 of 8 uur richting wc schuifel.
Wisselend
Haar staat van zijn wisselt. Heel begrijpelijk. Ze is echt heel ziek. Chemotherapie, bestralingen aan haar hoofd. Ze heeft vaak veel ongemak, pijn. Maar ze verdomt het zich eronder te laten krijgen, wat een bikkel! Ze gaat maar door, en door en door. Tot ze niet meer kan. Dan rust ze vaak op haar verstelbare bank terwijl ze enig beeldscherm bekijkt dan wel een boek leest.
Deze morgen is ze buitengewoon energiek. Na weer een rotnacht met pijn, heeft ze net haar morfinedosis geslikt. Ze beent met grote stappen over de markt, kletst natuurlijk met iedereen.
Na de markt is ze weer uitgeput. Maar dan toch tussen de middag weer uitgebreid eten, samen met diverse genodigden. En ’s avonds is haar zus CoCo er weer.
