Etiennette wordt als landeigenaar verplicht een waterbassin met bluswater op één van haar percelen te installeren. Haar land is nogal versnipperd. Oorspronkelijk had ze 29 hectare, nu nog 19. Ze is bezig om zoveel mogelijk te verkopen. Iets met gedoe met erfenissen.
30.000 liter
Gezien de enorme branden in 2025 en 2026 is natuurlijk tamelijk urgent dat er veel waterbassins zijn. Dus alle hens aan dek. Deze tank bevat 30.000 liter met een aansluitpunt voor de brandweer. Wat ik begrijp is dat zij verantwoordelijk is voor de koop, plaatsing en vulling van een waterbassin van ca. 7 bij 4,5 meter met een reikwijdte van 400 meter. Op het boerenland zijn ook veel boeren verplicht deze bassins te plaatsen. Waarom alleen E. de enige in Pouydessaux is, is mij niet duidelijk.
Wat ik niet begrijp is waarom zij dat alleen moet betalen. Waarom betaalt de gemeente niet mee aan iets wat ten goede komt aan de gehele gemeenschap? E. heeft natuurlijk ook deze vraag gesteld aan de gemeente, maar die zegt geen geld te hebben.
Van landbouwgrond naar bouwgrond
Vijf jaar geleden heeft ze goedkeuring gekregen om de bestemming van bepaalde percelen landbouwgrond te veranderen in bouwgrond.
Nu ze heeft twee percelen in de verkoop. Eentje is bijna verkocht, resteert het andere perceel. Nu ze verplicht wordt zo’n tank aan te leggen, en zij geen extra ruimte heeft om die tank een beetje weg te moffelen, moet ze een deel van haar te verkopen bouwgrond opofferen. Op zijn zachtst gezegd is daar niet content mee. Eerst de investering van dat waterbassin en als tweede verliest ze ook op haar bouwgrond.
Waterbassin vullen met water
Nu komt de Franse bureaucratie om de hoek kijken. Vanuit de wet wordt ze verplicht het bassin ook te vullen, maar de waterbeheerder hier in de buurt gaat dat niet doen. Als ze bij de brandweer aanklopt, die haar water gaan gebruiken, helaas, zij weten ook niet hoe het moet. Niemand wil de verantwoordelijkheid nemen voor de levering van het water!
Ik vraag haar of het seizoen er ook mee te maken heeft dat men zo onwillig is haar water te leveren. Minder urgent misschien, nu het afkoelt en regen wordt verwacht? Dat is volgens haar niet het geval. Brandgevaar is hier altijd, ook in de winter. Want dan stoken mensen op hout en kunnen schoorsteenbranden ontstaan.
Verschillende mogelijke waterleveranciers
Ze heeft nu contact met een plaatselijke boer met twee putten waaruit hij het water naar boven kan pompen. Het water moet natuurlijk ook getransporteerd worden. Die kosten komen er ook bij. Veel te duur naar E’s smaak, ze zoekt naar goedkopere mogelijkheden.
Een andere mogelijke waterleverancier bezit twee meren waaruit hij water kan pompen. Ongeveer 20 km hier vandaan. Nadeel is dat hij slechts 10.000 liter per keer kan vervoeren. Dus moet hij drie keer heen en weer rijden. Met de huidige benzineprijzen is elke liter benzine te veel.
Ook hier ga ik niet het einde van dit verhaal meemaken, maar het is reuze interessant om te volgen hoe dit allemaal werkt op dit platteland.