Eén week verblijf ik in Bordeaux, dan naar het volgende adres in Les Landes, ongeveer 150 km ten zuiden-zuidoosten van deze stad. En dan een maand later weer terug op dit honk. Bij Sophie.
Volop in het leven
Sophie werkt als tassenmaker bij een bekend couturemerk in Bordeaux. Dat doet ze al een jaar of vijf en ze begint er schoon genoeg van de krijgen. Het werk is repetitief en dat maakt het fysiek zwaar. Elke tas wordt met de hand gemaakt. Ze is om zich heen aan te het kijken naar wat haar volgende carrièrestap gaat worden. Ze heeft allerlei ideeën waaronder elektricien, loodgieter. Met haar handen werken vindt ze leuk. Van oorsprong is ze sociaal werker. Toen werkte ze veel met daklozen en andere straatmensen. Ze is een levendige, ondernemende vrouw. Ze heeft veel gereisd en ik begrijp dat ze een druk sociaal leven heeft.
Dit was al onze tweede avond uit.
Apéro
Gisteravond heeft ze me meegenomen voor een apéro. Dan ga je wat borrelen om een uurtje of zes, zeven. Klein hapje erbij en dat smaakte zo goed met dat glas St. Emillion. Ik zit in Bordeaux tenslotte!
Aan de overkant is een nieuw complex met daarin een etablissement met enkele bars en wat eetgelegenheden. Niet zo groot als de Hallen in Amsterdam, maar hetzelfde concept, maar dan een helft daarvan. Mensen van allerlei leeftijden, maar vooral toch dertigers en veertigers.
Volop in het leven
En wij maar babbelen, want dat kunnen we heel goed samen. We staan een beetje hetzelfde in het leven, ook al zit er 35 jaar tussen. Wat ik vooral heel leuk aan haar vind is dat ze meteen aan het begin van onze correspondentie vooraf voorstelde om elkaar te tutoyeren. Dat is niet altijd vanzelfsprekend in Frankrijk.
Het is tof om bij iemand te logeren die volop in het leven staat. Dat ontbrak er een beetje aan in Montpellier vorig jaar, bij de twee tachtigers. Deze energie spreekt me veel meer aan.
Ook hier huizenproblemen
Ze is heel content met haar huidige huisje dat ze zowaar heeft kunnen kopen. Niet vanzelfsprekend, want ook hier is de huizenmarkt lastig. Deze keer krijgen de Parijzenaren de schuld. Eerst waren de Bordeauxnaren content met die snelle verbinding (in 2,5 uur sta je in Parijs), maar sinds de TGV-verbinding zijn veel mensen uit de hoofdstad hier komen wonen. ‘Lekker goedkoop’, denken ze dan. In Bordeaux kunnen ze zich wel een huis veroorloven, met het gevolg dat de huizenprijzen ook hier stijgen.